"Een belangrijk detail bij het ontwerp van deze kast was dat er verschillende open vakken in aanwezig moesten zijn. Die konden dan fungeren als een decoratief element in de keuken, want in de rest van de keuken zijn nauwelijks decoraties gebruikt, opnieuw om die strakke en sobere uitstraling te verkrijgen. Momenteel is er plaats voor enkele kookboeken en een voorraad wijnflessen, maar dat kan in de toekomst nog veranderen. Pas op basis daarvan gaan zij hun keuken opbouwen. De hele keuken is immers zodanig uitgevoerd dat er nog heel wat ruimte overblijft om mee te kunnen evolueren met de levensstijl van de bewoners." Toen de bewoners begonnen aan de totale renovatie van hun Noord Franse hoeve, vormde een element een rode draad: al het moderne comfort moest aanwezig zijn, evenwel zonder te raken aan het authentieke karakter van het gebouw. Die lijn trokken ze ook door naar de keuken, waar ze zochten naar een perfecte balans tussen functionaliteit en authenticiteit. Het resultaat is een warme leefkeuken waarin het rijke verleden van het gebouw nog altijd duidelijk zichtbaar is. "Enkele jaren geleden hebben de bewoners in het noorden van Frankrijk een oude hoeve op de kop getikt", vertelt Slots Decoration, de firma die deze keuken realiseerde. "Die moest volledig vernieuwd worden om de woning comfortabel en leefbaar te maken volgens de normen van de eenentwintigste eeuw. Dat moderne comfort mocht het authentieke karakter van de hoeve echter niet aantasten. De bewoners kozen daarom resoluut voor zoveel mogelijk oude materialen, aangevuld met nieuwe elementen met een antieke uitstraling. Ook de basisstructuur van het gebouw bleef bewaard, zodat de authenticiteit van de woning een maximale uitstraling behield." De keuken ligt in het verlengde van de leefruimte, wat impliceerde dat deze ruimte een van de pronkstukken van de woning zou moeten worden. "Het belangrijkste was dat de keuken niet zomaar een keuken zou worden waarin enkel plaats is voor het koken en de afwas. Het moest echt een sociale ontmoetingsplaats worden voor het hele gezin. De gedetailleerde afwerking van het centrale eiland met een voorliggende plint geeft een decoratieve meerwaarde naast het functionele aspect van dit keukenelement.
Een van de grootste successen van de Men's Tie Foundation was gericht op Valentijnsdag. Winkels boden dan vrouwen een boekwerkje aan over het hoe de das van hun verloofde te strikken en een ander boekje maakte duidelijk hoe men iemands das aan diens gelaatskleur kon aanpassen. Er werden zelfs 'Miss Valentie'-wedstrijden gehouden. En er waren stropdassen waarop gazelles, luipaarden, fonteinen, gestileerde bloemen, beroemde gebouwen, populaire scènes en sporten te zien waren... Vaderdag zorgde voor een ander jaarlijks record in verkoopcijfers. Een advertentie voor stropdassen met botanische afbeeldingen in Esquire uit 1948 riep uit: "Ga verder met vader!". En de advertentie van Cohama uit 1950 schreeuwde: "Een geweldige actie. Cohama zet de verkoop van vaderdag stropdassen op zijn kop met een weergaloze leus 'voor een pa zonder weerga'." "Het is ieder seizoen weer de topper onder de geschenkartikelen voor de verkoop", meldde de Saturday Evening Post. Maar toen na 1949 kleding in Engeland van de bon ging, begon de weergaloze Britse herenkleding opnieuw de Atlantische Oceaan over te steken, met als gevolg dat modieuze stropdassen niet alleen Amerikaans meer waren. Andere factoren speelden hierin ook mee. De Koude Oorlog, de oorlog in Korea en een recessie die aan het eind van de jaren veertig inzette, vormden de grote Amerikaanse vraag naar oogverblindende stropdassen om. De mannelijke tegenhanger van Diors 'New Look' -een smal silhouet, dat even gentleman achtig was als de New Look damesachtig was, had ervoor gezorgd dat smalle, conservatief aandoende stropdassen weer in de mode kwamen. Toch waren de gloriedagen van de Amerikaanse stropdassenindustrie nog niet voorbij. In Engeland was nog steeds een aantal kledingartikelen op de bon. De verkoop van stropdassen was een van de eerste verkoopsectoren die zich herstelden in de naoorlogse jaren. Dit kwam hoofdzakelijk omdat een das maar één kostbare kledingbon kostte. Maar de eenvoudige geweven zijden of foulard stropdassen die bij Harrods en andere winkels werden verkocht, voldeden niet. Zij konden niet de kleur en opwinding leveren waarnaar de Britten sinds 1939 verlangden. Amerikaanse stropdassen waren precies wat de jonge, gretige kopers zochten.